2008/Sep/08

เพิ่งจะมีเวลามานั่งเรียบเรียงเขียนไดก็วันนี้แหละ...เหอๆ (จริงๆ มีเรื่องต้องออกไปทำอีกเยอะแยะ แต่วันนี้ฝนตกทั้งวัน...- - ก็เลยผลัดไปเป็นคราวหน้าแทน) ถ่ายรูปเอาไว้มากมาย..ตามไปดูได้เลย อิอิ

080904

วันนี้ไม่มีอะไรมากนอกจากนั่งเครื่องบิน นั่งเครื่องบิน และนั่งเครื่องบิน 555 จากไทยก็ไปเปลี่ยนเครื่องที่ฮ่องกง ดูเหมือนในเครื่องจะมีเราแค่คนเดียว (มั้ง) ที่เปลี่ยนเครื่องไปลงโตรอนโต เพราะส่วนใหญ่ก็จะไปลงแวนคูเวอร์มั่ง ไปทางอเมริกามั้ง ประมาณนั้น ที่อื่นนี่..พอลงจากเครื่องนี่จะมีคนถือป้ายบอกทางเลยว่าต้องไปทางไหนๆ ต่อ แต่ไม่ยักมีของโตรอนโต....- - เลยต้องเดินไปถามเจ้าหน้าที่เอา เค้าก็บอกให้เดินๆ ตามพวกที่ไปแวนคูเวอร์แล้วไปดูที่ตารางการบินว่าต้องไปรอเกทไหน เซ็งจิต....- -

คนที่ขึ้นเครื่องไปโตรอนโตกับเราเป็นคนจีนซะร้อยละเก้าสิบ ถือพาสปอร์ตฮ่องกงบ้าง แคนาดาบ้าง ตอนต่อเครื่องไปแคนาดาเจอเด็กมหาลัยควีนส์ (แต่ถือพาสปอร์ตจีนอ้ะ เหอๆ) ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ตรงทางเข้า น่ารักค่อดดด...> <~~~~~~~ เป็นสาวแว่นอีกแล้วอ้ะ...เหอๆ (ใจไม่กล้าพอที่จะถ่ายรูปมาฝากว่ะตี๋ เหอะๆ) แอร์แคนาดาอาหารอร่อยอ้ะ....ปลาบปลื้มประทับใจ....TT^TT อร่อยกว่าการบินไทยอีก ชอบเนื้ออบกับมันฝรั่งมากๆ เลย เหอๆ แถมมีปลั๊กเสียบโน้ตบุ๊ค (ให้เรานั่งเจ็บใจเล่นๆ เพราะซ่อมคอมเสร็จไม่ทัน) ให้อีกต่างหาก โฮกกกกก.............

มาถึงสนามบินเพียร์สันแล้วเราก็ไปผ่านคัสตอม แล้วก็เข้าอิมมิเกรชัน ก่อนจะไปแบกกระเป๋าลงจากสายพาน โชคดีที่มีรุ่นพี่คนไทยที่เข้าภาคเดียวกันในปีนั้นมารับพอดี ก็เลยรอดตัวไป ไม่ต้องหอบมาก

มือถือที่เปิดโรมมิ่งมาจากเมืองไทยตอนฮ่องกงยังโทรได้ แต่มาถึงแคนาดาปุ่มกดโทรเข้า+รับสายดันเจ๊งซะงั้น กดทีไรเครื่องค้างทุกที มือถือกับการ์ดโฟนของรุ่นพี่ที่มารับก็ดันเจ๊งพร้อมๆ กัน ติดต่อใครไม่ได้เลย เหอๆ สุดท้ายต้องใช้วิธีส่งเมลล์จากเครื่องที่ศูนย์บริการของหมู่บ้านเอา...- -

บ้านเมืองที่นี่ดูสวยมากเลย ถูกใจ 555 ที่จริงก็ปลื้มแคนาดามาตั้งแต่อ่านหนังสือของแอลเอ็มมอนต์โกเมอรี่ตอนเด็กๆ แล้วหละ เรื่องแรกที่อ่านก็คือ Anne of Green Gables (ที่เจ๊แกเอาไปเขียนในไซเป็น Red-haired Heenim บ่อยๆ ก็มาจาก Red-haired Anne ซึ่งเป็นนางเอกของเรื่องนั่นแหละ 555) เนื่องด้วยบ้านพักของเรานั้น...ถึงจะไม่ได้เต็มไปด้วยแดนดีไลออน แต่มันก็มีแดนดีไลออนอยู่ทั้งข้างบ้าน หน้าบ้าน หลังบ้าน เราก็เลยตั้งชื่อมันเป็น Tampopo Gables เสียเลย 555 (อย่าถามว่าโรคคลั่งไคล้ทัมโปโปะนี่มันมีที่มาจากไหน 555)

สภาพห้องนอนในคืนแรกเตรียมมาแค่ผ้าปู หมอนก็เอาผ้าพันคอม้วนๆ หนุนไปก่อน ส่วนผ้าห่มก็เอาผ้าเช็ดตัวแทน แต่อากาศก็ไม่หนาวมาก เปิดหน้าต่างนอนก็พอรอดไปได้หนึ่งคืน

080905

เช้าวันนี้มีปฐมนิเทศ เราไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องเจ็ทแล็ก ต้องขอบคุณวิธีแก้ที่เลอแนะนำมาตั้งแต่ตอนอ่านหนังสือเตรียมสอบ GRE ตอนเช้าตื่นมาถ่ายรูปในบ้าน ที่นอนคืนแรกก็เป็นอย่างที่เห็นเนี่ยแหละฮับ

ปลายเตียงมีลิ้นชักกับตู้เสื้อผ้าให้ (เราใช้ตากผ้าแทน ที่นี่แดดดีมาก ไม่ค่อยมีปัญหาเรื่องตากผ้า)

ส่วนนี่ก็โต๊ะหนังสือที่ยังจัดไม่เสร็จ ยัดๆ แยกลิ้นชักไว้ก่อน

ข้าวของบนโต๊ะที่ส่อถึงความเป็นโอตาคุของเจ้าของห้อง 555 (ทำไมมีแต่หน้าอาเจ๊...กร๊ากกกก....!!!) ฟิกสองเล่มทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วในการฆ่าเวลาบนเครื่องบิน (ถึงจะใช้เวลากับฟิกไม่เยอะเท่าการนอนกับการอ่านเท็กซ์ก็เถอะ - -) ส่วนถุงผ้าอันนั้นเพื่อนจูนกับเพื่อนกอล์ฟและน้องวิวซื้อมาให้เป็นของขวัญก็เลยหิ้วมาใช้ช็อปปิ้งที่นี่ (ส่วนเข็มกลัดที่มาด้วยกันก็....ก็...อะนะ...แฮ่ๆ ยกให้คนที่เค้าชอบไปละกัน)

กองนี้มีส.ค.ส.จากป่าน กิโรโระจากเลอ แล้วก็ฟิกเกอร์เรย์จังที่ซื้อเอง ตอนนี้ยังไม่มีหูฟังมาเปิดเพลงของคาจิอุระซังฟัง ก็ดูหน้าคางาริจัง ตัวละครโปรดที่คาจิอุระซังแต่งเพลงให้ไปก่อนละกัน...เหอๆ

ห้องน้ำไม่กว้างมาก อันนี้ถ่ายภาพสะท้อนในกระจกเอา แต่รวมๆ ก็โอเคอ้ะ มีลิ้นชักใส่ของสี่ชั้นสำหรับคนในบ้านแบ่งกันใช้สี่คน

ส่วนนี่ก็ห้องครัว มีที่ให้เก็บของล้านแปด มีซิงค์น้ำ เตา ตู้เย็น พร้อมหมด

 

 ห้องนั่งเล่นก็กว้าง แต่ไม่ยักมีใครลงมาใช้ ตอนนี้มีคนเข้ามาอยู่แล้วสามคนจากสี่คน แต่พึ่งเจอแค่แคธลีนที่เป็นคนแคนาดา ส่วนเวโรนิก้าที่มาจากรัสเซียนี่เห็นแต่ของ ยังไม่เห็นตัว - - คนสุดท้ายเป็นคนจีนชื่อหวาง ถิง จะมาหลังเปิดเทอมไปแล้ววันนึง นอกจากแคธลีนแล้วอีกสามคนเรียน Math หมด


อากาศที่นี่เปลี่ยนไวจริงๆ ตอนเช้าเดินถ่ายรูปในบ้านแดดยังดีๆ อยู่ พอออกจากบ้านฝนก็ตกซะแล้ว เลยไม่ได้ถ่ายอะไรที่มหาลัยเลย - - คณะ Math ที่นี่มีสีประจำคณะเป็นสีชมพู มีไทเป็นสัญลักษณ์คณะ ตอนไปถึงก็มีไทผ้าสีชมพูอันมหึมาห้อยอยู่ที่ตึกคณะเพื่อต้อนรับน้องใหม่ เด็กป.ตรีที่พึ่งเข้า (รู้สึกว่าชีวิตนี้หนีสีชมพูไปไม่พ้น 555) ตึกที่นี่ส่วนใหญ่เป็นอิฐสีเอิร์ธโทนหมดเลย ดูแล้วสบายตา ชอบแนวการตกแต่งแบบนี้แหละ มีแค่ตึกของภาคคอมที่ประหลาดกว่าชาวบ้าน ใช้โครงสร้างเป็นโลหะเป็นพลาสติกซะเยอะ แล้วก็ทาสีสดๆ ให้อารมณ์เหมือนสนามเด็กเล่นยังไงพิกล วันไหนว่างๆ+แดดดีๆ จะถ่ายรูปมาให้ดู

เข้าไปปฐมนิเทศวันนี้ยังฟังออกมั่งไม่ออกมั่งอยู่ แต่ก็พอรู้เรื่อง หัวข้อปฐมนิเทศที่นี่ดูแตกต่างจากบ้านเราโดยสิ้นเชิง เค้าไม่บอกเรื่องเกี่ยวกับการเรียนเลย แต่จะเป็นพวกสิทธิมนุษยชนในด้านต่างๆ ที่เรามีสิทธิเรียกร้องได้ ไปจนถึงเรื่องของความซื่อสัตย์ในวงการศึกษา จะมีเอกสารให้เซ็นเลยว่าเราต้องรับรู้กฎระเบียบเกี่ยวกับเรื่องของการอ้างอิงผลงาน ข้อห้ามในการดัดแปลง คัดลอก หรือต่อยอดแนวความคิดของคนอื่น แล้วก็เรื่องอื่นๆ อีกเยอะ แต่ที่เน้นที่สุดคงเป็นเรื่องทีเอ ปีนึงแต่ละคนจะได้ทำทีเอสองถึงสามเทอม เป็นจุดมุ่งหมายของที่นี่เลยว่าต้องการให้จบมาแล้วไปเป็นครูสอนได้

ได้คุยกับเด็กในภาคที่เป็นผู้หญิงเหมือนกันอยู่สามสี่คน มีฝรั่งแท้ๆ อยู่แค่คนเดียว แล้วก็มีคนตุรกีคนนึงชื่อดาย่า เค้าแนะนำตัวว่าเค้าเล่นไอซ์สเกตซ์เป็นงานอดิเรกด้วย (ว่างๆ จะแว่บไปดู 555) แล้วก็มีลูกครึ่งญี่ปุ่น-บราซิลชื่อคริส คนนี้แต่งงานแล้ว สามีเค้าก็เรียนอยู่ในภาคเดียวกัน ที่นี่จะมีออฟฟิศให้เด็กแกรดสองคนต่อห้อง เพื่อนร่วมห้องเราเป็นสาวฮ่องกงชื่อ Vris Cheung (เห็นชื่อแล้วใบ้กินเลยทีเดียว....- - อ่านไม่ออก) แถมยังได้งาน RA เฉยเลย (ได้ข่าวว่าไม่ได้ขอ) เค้าจ่ายให้เดือนละพันเหรียญ แต่ไม่รู้ว่าจะปฏิเสธได้รึเปล่า เพราะนี่เพิ่งจะเทอมแรก (แต่เงินก็อยากได้นะ...555)

เพราะเรามาถึงใกล้เปิดเทอม เลยมีสถานที่ต้องไปติดต่อเรื่องนู้นเรื่องนี้ล้านแปด ยังจัดการไปไม่ถึงครึ่งเลย เหอๆ วันจันทร์คงต้องไปลุยต่อ พอหมดเวลาราชการก็นั่งรถไปซื้อของที่ห้างใกล้ๆ กับรุ่นพี่คนไทย ได้หมอน ผ้าห่ม คอม น้ำยาซักผ้า มือถือ ไม้แขวนเสื้อ กลับมา (ตอนพาเราไปเดินซื้อผงซักฟอก พี่เค้าเพิ่งรู้ตัวว่าอันที่ตัวเองใช้อยู่มันเป็นผงสำหรับล้างจาน ไม่ใช่ผงซักฟอก ซวยไป....)

มื้อนี้กินที่ห้าง เราซื้อข้าวร้านอินเดีย รวมภาษีสิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้วหมดไปหกเหรียญกว่า...- - เกือบสองร้อยบาทได้ แถมอาหารยังหวานๆ เกือบทุกอย่าง หมดมื้อนั้นแล้วตั้งปณิธานแน่วแน่ว่าพรุ่งนี้จะไปซื้อของสดที่ซุปเปอร์มาทำกินเองแระ...ไม่งั้นคงอยู่ไม่ได้ 555

คอมตัวใหม่เป็นเอเซอร์ดูอัลคอร์แรมสามกิ๊ก รวมประกันสามปีตกประมาณสองหมื่นต้นๆ มีปัญหากะวิสต้านิดหน่อยตรงที่เอาไฟล์จาก Notepad ในเครื่องเก่ามาเปิดในเครื่องนี้แล้วภาษาไทยมันกลายเป็นภาษาต่างดาว โชคดีที่ไฟล์สำคัญๆ เป็นภาษาอังกฤษซะเยอะ ส่วนมือถือเลือกซื้อแบบพรีเพดไป (ไม่กล้าเซ็นสัญญาสามปีอ้ะ เครื่องประ